کابوس شاپرک‌ها

کودکان، کودکان کار، کودکان آسیب‌دیده، کودکان معلول، کودکان بی‌سرپرست، کودکان تک‌والد، کودکان جنگ و کودکان زندانیان و هر کودکی که از حداقل‌های یک زندگی استاندارد و طبیعی برخوردار نیست باید بیشتر دیده شود و بیشتر و جدی‌تر مورد توجه قرار گیرد. شاید تعریف هریک از ما از کودک، یک انسان در ابعاد کوچک‌تر باشد که در یک خانواده به‌همراه پدر و مادر خود زندگی می‌کند و سایر ویژگی‌های یک کودک معمولی را دارد، ولی واقعیت چیز دیگری است. حقیقت این است که در پیرامون ما کودکانی به لطافت گلبرگ گل‌های تازه‌رس و به آسیب‌پذیری هر شاخه‌ی نورسته‌ای وجود دارند که زندگی‌شان دست‌خوش تلاطم‌های بی‌شماری قرار گرفته است که حتا یک انسان در ابعاد بزرگ را هم از پا در می‌آورد.
پرداختن به مسایل این دسته از کودکان که زندگی خاصی را سپری می‌کنند و روز و شبشان را به گونه‌ای دیگر و در شرایطی سخت‌تر می‌گذرانند، شاید بتواند به شرایط این کودکان یاری رساند. در هر صورت، باید توجه داشت که آگاهی از یک امر، حتا به‌تنهایی و بدون یافتن راهکار، به‌منزله‌ی چشم‌اندازی رو به حل آن مشکل است.
مدرسه‌ی فمینیستی از جمله تشکل‌هایی است که با همت اعضای یاری‌دهنده‌ی خود به این موضوع پرداخته است و کوشیده است تا چشم‌اندازی از وضعیت کودکانی را فرا روی مخاطب خود قرار دهد که والد یا والدینشان به هر دلیلی در زندان به سر می‌برند و این کودکان بی‌گناه که یکی از طبیعی‌ترین حقوقشان، همراه داشتن والدین خود است، دست‌خوش فقدان‌های روحی، جسمی و عاطفی جبران‌ناپذیری می‌شوند. از حقوق طبیعی هر کودک، بهره‌مندی از حضور، حمایت و مهر پدر و مادر خود است. حال اگر از سویی، آن‌ها را در کنار خود نداشته باشد و از سوی دیگر، آن‌ها را در شرایطی نامناسب و در خطر بیابد، ضربه‌ای که به او وارد می‌شود دو چندان خواهد بود. روح لطیف و تن نازک کودک، توان و استقامت کشیدن چنین باری را ندارد و در این مسیر، متحمل صدمه و خسران می‌شود. مخاطب این مجموعه، به یاری تشکل مدرسه‌ی فمینیستی، با نظر و نگرش گروهی از فعالان حقوق بشر و همچنین اندیشمندانی در زمینه‌های مختلف آشنا می‌شود و می‌تواند این مساله‌ی مهم را از دریچه‌های گوناگون مورد ارزیابی قرار دهد.
مدرسه‌ی فیمنیستی در توضیح خود درباره‌ی این مجموعه‌ی مقاله‌ها چنین می‌آورد:
«در خردادماه 1390، با انتشار نامه‌ی سرگشاده‌ی 350 تن از فعالان مدنی در حمایت از حقوق کودکان خانواده‌های زندانی، نسبت به وضعیت نگران‌کننده‌ی کودکان زندانیان، ابراز نگرانی کرده بودیم و پس از آن، در صدد تهیه‌ی ویژه‌نامه‌ای در رابطه با کودکان زندانیان برآمدیم که حاصلش ویژه‌نامه‌ی «کودکان زندانیان در سایه» بود که طی دی‌ماه 1390 به‌تدریج در سایت مدرسه‌ی فمینیستی منتشر شد. این ویژه‌نامه از جمله شامل گزارش‌هایی بود که امسال در نشستی به مناسبت سالروز تصویب پیمان‌نامه‌ی حقوق کودک و با هدف توجه بیشتر به کودکان زندانیان برپا شده بود و ما در مدرسه‌ی فمینیستی آن‌ها را به فارسی برگرداندیم تا در کنار دیگر مطالب در رابطه با کودکان زندانیان، بتوانیم از تجربه‌ها و راهکارهای جهانی به‌منظور توجه بیشتر به کودکان زندانیان در ایران بهره ببریم. اکنون مجموعه‌ی ‌مقالات و گزارش‌های ویژه‌نامه‌ی مدرسه‌ی فمینیستی «کودکان زندانیان در سایه» که در دی‌ماه 1390 به‌تدریج منتشر شده است را می‌توانید به شکل فایل پی‌دی‌اف در لینک زیر ملاحظه فرمایید:
 
این مجموعه، در بیست‌ویک صفحه‌ی فشرده، با هشت مطلب تالیفی و ترجمه و در شمایلی چشم‌نواز در اختیار خوانندگان قرار گرفته است. مخاطب در این مجموعه با مقاله‌هایی چون کودکان زندانیان: مرکز توجه کمیته‌ی حقوق کودک سازمان ملل، نوشته‌ی «سپیده یوسف‌زاده» و کاهش سلامت روانی کودکان زندانیان  از نوشته‌های دکتر «برنارد گالاگر» و «مارتین مانبی» و با ترجمه‌ی «رویا صحرایی» روبه‌رو خواهید شد. همچنین در وب‌گاه مدرسه‌ی فمینیستی گزارش‌های صوتی این ویژه‌نامه همراه با مطالب مرتبط با کودکان زندانیان که در این مجموعه نیامده، آورده شده است که از میان آن‌ها می‌توان به «نامه‌ی سی‌صدوپنجاه تن از فعالان مدنی در حمایت از حقوق کودکان خانواده‌های زندانی اشاره کرد.
آیا می‌توان به روزی امید داشت که کودکان در دنیای بهتر و زیباتری، زندگی سلامت و شادی را تجربه کنند؟ شاید برای رسیدن به آن روز، بتوان گامی هرچند کوچک برداشت.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.