تاک سرزمین من

«هم‌پیمان با هم برای کودکان عهد می‌بندیم
دنیای خود را زیبا سازیم
دنیای سرشار از مشارکت
دنیای سرشار از تشویق
دنیای سرشار از حمایت
بشناس
دوست بدار
حمایت کن»
این‌ها شعارهایی نیستند که گروهی پشت تریبون‌ها فریاد بزنند و حاضران برای ایشان هورا بکشند و بعد که به خانه‌هایشان رفتند فراموش کنند آن‌چه را که گفته‌اند و آن‌چه را که شنیده‌اند. این گزاره‌ها را می‌توان در صفحه‌ی نخست «پایگاه اطلاع‌رسانی کودکان کار و خیابان» دید که به‌همراه عکس‌هایی از کودکان کار آمده‌اند. سال‌ها پیش در تاریخ 1384 «پایگاه اطلاعات كودكان كار و خيابان» با هدف جمع‌آوری و ساماندهی اطلاعات و همچنین اطلاع‌رسانی گسترده برای سازمان‌های دولتی و غير دولتی، با هم‌ياری و همكاری «شورای كتاب كودک» و «شبكه‌ی ياری كودكان كار و خيابان» در موسسه‌ی «تاک سرزمين من» (توانمندسازی انجمن‌های كودكان كار و خيابان) به اجرا درآمد. برای کمک به این پایگاه اطلاع‌رسانی، با جمع‌آوری هر نوع اطلاعات در زمینه‌ی کودکان کار و خیابان، می‌توان این بانک را غنا بخشید. در پیوندهای اصلی این صفحه‌ی اینترنتی، علاوه بر «پایگاه اطلاعاتی» که شامل زیرمجموعه‌هایی چون «مقالات و پژوهش‌ها»، «انجمن‌ها»، «کتاب‌ها»، «سمینارها»، «فیلم‌ها»، «عکس‌ها»، «گزارشات»، «پایان‌نامه‌ها»، «قوانین» و  «معرفی پایگاه داده» می‌شود به  عنوان‌های دیگری چون «آرشیو اخبار»، «انجمن‌های حامی» و «گالری تصاویر» هم قابل دسترسی هستند به اضافه‌ی این‌که پیوند به صفحه‌های اینترنتی مرتبط دیگر در زمینه‌ی کودکان در صفحه‌ی اصلی گنجانده شده است و از طرفی در همان صفحه‌ی نخست می‌توان به‌آسانی با مدیر این پایگاه ارتباط برقرار کرد.
حضور چنین پایگاه‌هایی در حوزه‌ی کودکان و به‌طور اعم در هر حوزه‌ای امیدبخش است چراکه برای پیگیری هر حقی و تفویض آن به فرد یا گروه ذی‌حق، در آغاز باید داده‌های کافی و قابل استنادی از عینیت قابل ارجاع را در دسترس داشت. جمع‌آوری داده‌ها، طبقه‌بندی آن‌ها و هم‌چنین بارگذاری‌شان در شبکه کار آن‌چنان آسانی نیست به‌ویژه اگر به این امر آگاه باشیم که در ایران مساله‌ای به نام داده‌پردازی و ثبت تاریخی مشروعیت و ضرورت ندارد چه برسد به این‌که این موارد ضبط‌شده جمع‌آوری شوند و در بسته‌های متناسب، به کسانی که نیازمند داده‌های مورد بحث هستند داده شود. کنش‌گران در هر حوزه‌ای نیازمند اشراف به موضوعی هستند که بدان می‌پردازند و تا موضوع مورد اشاره از ابهام خارج نشود و در مورد آن، روشن‌گری اتفاق نیفتد، نمی‌توان انتظار داشت که پیرامون آن رویداد هدفمندی پا بگیرد.